UNUTULANLAR

Çoğu zaman çoğu şeyi unutabilir insan. Bu bazen çok sevilen bir bayan veya erkeği, çocukluğumuzda vazgeçemediğimiz bir oyuncağı, gerçekten önemsediğimiz bir arkadaşımızı, değerli bir komşumuzu ve nice unutulan canlı cansız maddi manevi şeyi unutabilir insan.

Unutmak mı, Unutulmak mı?

Önemli olan unutmak mı? yoksa unutulmak mı? Unutmak belkide en basit olanı ama ya unutulmak nasıl bir duygudur bilirmisiniz? İnsan beyni genelde basit olan şeyleri daha çabuk kabul ediyor. Hatırlamak beyni yorduğu ve bazen de bunalttığı için kolay olanı seçiyor.

Aslında bizler unutmayı değil hatırlamayı seçmeliyiz ki unutulanlar arasında olmayalım. Mesela sevdiğimiz insanlar ile iletişime geçmeli, bizden büyük ise hayır dualarını almalıyız. Komşuların hal hatırını mümkün mertebede sormalı; zor durumda iseler veya yardıma ihtiyaçları varsa elimizden geldiği kadar yardım etmeliyiz.

Eskiden ilgilendiğimiz bir karşı cins ise onu unutmalı mı yoksa hatırlamalı mıyız? Aslında çevremiz unutmanın daha iyi olacağını bize telkin etse de bence yanlış.

"Unutmadan eski ile sürekli olarak yüzleşmek gerekir. Bu yüzleşme, yeni başladığımız hayatımızda en ufak bir olumsuzlukta 'keşke' deme ihtiyacını ortadan kaldıracak ve bizi psikolojik eksiklik duygusundan kurtaracaktır."

Tabii ki kendimizi eski psikolojik durumumuza göre daha iyi hissedebiliriz lakin bu yüzleşmenin de bir dozajı olduğunu unutmayalım. Eğer insan kendini biliyorsa her olguyu kararında ve dozajında yaşar.

Sahip olduğumuz yüce Rabbimizin bize bahşettiği beynimizi her daim yerine, zamanına ve insanlığa en yararlı bir şekilde kullanmalıyız.